1adjective (صفت)common
صفت — نازیبا کننده
نازیبا کنندهآزاردهنده ظاهر
باعث آسیب جدی به ظاهر شدن، معمولاً باعث نازیبا شدن میشود.
Causing serious damage to appearance, often making someone unattractive.
«حادثه جای زخمی بدشکل روی او گذاشت.»
“The accident left him with a disfiguring scar.”
«سوختگیها میتوانند به شدت ظاهر فرد را خراب کنند و بر اعتماد به نفس تأثیر بگذارند.»
“Burns can be deeply disfiguring and affect confidence.”
متضادها
2verb (فعل)commonpast (گذشته): disfiguredpast participle (مفعولی): disfigured-ing (حال): disfiguring3rd (سوم): disfigures
فعل — خراب کردن ظاهر
خراب کردن ظاهر
شکل صفت مفعولی فعل disfigure به معنی خراب کردن ظاهر چیزی یا کسی.
Present participle of disfigure: to spoil the appearance of something or someone.
«نوشتن روی دیوار ظاهر ساختمان قدیمی را خراب میکند.»
“The graffiti is disfiguring the old building.”
«او با کشیدن روی نقاشی، ظاهر آن را خراب میکرد.»
“She was disfiguring the painting by drawing over it.”