disorientate
فعل — گمراه کردن
باعث شدن که (کسی) جهت خود را گم کند یا احساس سردرگمی و گمراهی کند.
To cause (someone) to lose their sense of direction or feel confused and lost.
«مه غلیظ کوهنوردان را گمراه کرد.»
“The dense fog disorientated the hikers.”
«اطلاعات بیش از حد میتواند مخاطب را سردرگم کند.»
“Too much information can disorientate the audience.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج، روزمره. 'Confuse' یک اصطلاح کلی برای ناتوان کردن کسی از تفکر واضح است. 'Disorientate' به طور خاص به سردرگمی در مورد مکان یا موقعیت اشاره دارد. میتوانید کسی را با یک سوال دشوار گیج کنید، اما او را در یک مارپیچ گمراه میکنید.
Common, everyday. 'Confuse' is a general term for making someone unable to think clearly. 'Disorientate' specifically implies confusion about location or situation. You can confuse someone with a difficult question, but you disorientate them in a maze.
رسمی. به معنای گیج یا کاملاً سردرگم کردن کسی است. 'Disorientate' پیوند قویتری با از دست دادن جهت فیزیکی یا موقعیتی دارد.
Formal. Means to puzzle or confuse someone completely. 'Disorientate' has a stronger link to physical or situational loss of direction.