verb (فعل)formalpast (گذشته): disownedpast participle (مفعولی): disowned-ing (حال): disowning3rd (سوم): disowns
فعل — رد کردن
رد کردنانکار ارتباط
رد کردن هرگونه ارتباط یا مسئولیت نسبت به کسی، معمولاً عضو خانواده.
To reject any connection or responsibility for someone, usually a family member.
«بعد از رسوایی، والدینش او را طرد کردند.»
“He was disowned by his parents after the scandal.”
«خانواده پسر سرکش را انکار کردند.»
“The family disowned the rebellious son.”
تفاوت با واژههای مشابه
renounce— رد کردن
رسمی است و معمولا برای ترک حقوق یا روابط به کار میرود.
Formal. Often used for giving up rights or relations formally.