disparage
فعل — تحقیر کردن
صحبت کردن درباره کسی یا چیزی به گونهای که آن را کمارزش یا بیاهمیت نشان دهد.
To speak about someone or something in a way that shows strong disapproval or that they are unimportant.
«او در جلسه ایدههای او را تحقیر کرد.»
“She disparaged his ideas during the meeting.”
«بدون دانستن واقعیتها، تحقیر کسی ناعادلانه است.»
“It is unfair to disparage someone without knowing the facts.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در بافتهای محاورهای و رسمی برای کوچک جلوه دادن چیزی میتواند به جای disparage بیاید. مثلاً «او تلاشهایش را کوچک شمرد.» بهجز متون خیلی رسمی.
Common. Can replace 'disparage' in casual and formal contexts to mean making something seem less important, e.g., 'He belittled her efforts.' Works well except in very formal/legal texts.
رسمی و قوی. بیشتر در متون رسمی یا نوشتاری برای نقد ناعادلانه یا حمله به شهرت کسی به کار میرود. در صحبتهای روزمره رایج نیست.
Formal and strong. Often used in formal or written contexts to mean unfairly criticizing or attacking someone’s reputation, e.g., 'They denigrated his achievements.' Not common in casual speech.