adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more disruptivesuperlative (عالی): most disruptive
صفت — مختلکننده
مختلکنندهآشوبزا
ایجاد ناراحتی یا مشکلاتی که جریان عادی را مختل میکند.
Causing disturbance or problems that interrupt normal processes.
«رفتارهای مختلکننده در کلاس مجاز نیست.»
“Disruptive behavior is not allowed in class.”
«طوفان باعث تأخیرهای مختلکننده شد.»
“The storm caused disruptive delays.”
تفاوت با واژههای مشابه
troublesome— مزاحم
رایج. معمولاً برای هر چیزی که مشکل ایجاد میکند استفاده میشود، کمتر رسمی از disruptive است.
Common. Often used for anything causing problems, less formal than disruptive.