duel
اسم — دوئل
مبارزه رسمی بین دو نفر، معمولاً با سلاح، برای حل اختلاف.
A formal fight between two people, often with weapons, to settle a dispute.
«دو رقیب موافقت کردند که طلوع آفتاب دوئل کنند.»
“The two rivals agreed to a duel at dawn.”
«در گذشته، دوئلها برای دفاع از عزت رایج بودند.»
“Duels were common to defend honor in the past.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به طور کلی به یک نبرد یا مبارزه اشاره دارد، نه فقط دو نفر. «دوئل» مشخصاً بین دو نفر است.
Formal. Refers broadly to a fight or battle, not necessarily between just two individuals. 'Combat' is more general, while 'duel' is specifically between two people.
متضادها
فعل — دوئل کردن
شرکت در یک مبارزه یا رقابت رسمی با فردی دیگر، معمولاً برای رفع اختلاف.
To engage in a formal fight or contest with another person, usually to resolve a disagreement.
«آنها برای حل اختلاف زمین با هم دوئل کردند.»
“They dueled to settle their dispute over land.”
«در تاریخ، اشراف اغلب برای توهینها با هم دوئل میکردند.»
“In history, nobles often dueled over insults.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معنی گستردهتر رقابت، که لزوماً رسمی یا خشونتآمیز نیست.
Common. Broader sense of competing, not necessarily violent or formal like a duel.
رسمی یا ادبی. به جنگ اشاره دارد ولی معمولاً در مقیاس بزرگتر است؛ کمتر شخصی است.
Formal or literary. Implies a fight but often on a larger scale; less personal than a duel.