battle
اسم — معرکه
درگیری بزرگی بین نیروهای مسلح که معمولاً بخشی از جنگ است.
A large fight between armed forces, often part of a war.
«نبرد سه روز طول کشید.»
“The battle lasted for three days.”
«سربازان زیادی در نبرد کشته شدند.»
“Many soldiers died in the battle.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. در بسیاری موارد جایگزین battle میشود ولی بیشتر برای درگیریهای کوچک یا شخصی است؛ battle جنگ رسمی یا بزرگی را میرساند.
Everyday. Can replace 'battle' in many contexts but usually for smaller or personal conflicts; 'battle' implies larger scale or formal combat.
رسمی/فنی. غالباً در زمینه نظامی جایگزین battle است ولی میتواند نبرد فردی را هم نشان دهد.
Formal/technical. Often used in military contexts interchangeably with 'battle', but can also describe individual fighting.
متضادها
فعل — مبارزه کردن
مواجهه و مبارزه کردن با کسی یا چیزی.
To engage in a fight or struggle against someone or something.
«آنها تمام شب جنگیدند.»
“They battled all night long.”
«تیم در برابر حریفان قدرتمند مبارزه کرد.»
“The team battled against strong opponents.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. کلیتر و غیررسمیتر از battle است؛ battle معمولاً نبرد طولانی یا سازمانیافته را نشان میدهد.
Everyday. More general and informal than 'battle'; 'battle' often implies prolonged or organized fighting.
رسمی/فنی. بیشتر در زمینههای نظامی یا رسمی به جای battle به کار میرود.
Formal/technical. Used more in military or official contexts instead of 'battle' as a verb.