verb (فعل)formalpast (گذشته): duelledpast participle (مفعولی): duelled-ing (حال): duelling3rd (سوم): duels
فعل — دوئل کردن
دوئل کردنمبارزه دو نفره
درگیر شدن در مبارزهای رسمی با سلاح بین دو نفر، معمولاً برای رفع اختلاف یا حفظ احترام.
Engaging in a formal fight with weapons between two people, traditionally to settle a dispute or for honor.
«دو شوالیه در سپیدهدم مشغول دوئل بودند.»
“The two knights were duelling at dawn.”
«دوئل در بسیاری از کشورها ممنوع بود.»
“Duelling was banned in many countries.”
تفاوت با واژههای مشابه
fighting— مبارزه کردن
رایج. اصطلاح کلی برای مبارزه؛ duelling رسمیتر و خاصتر است.
Common. General term for fighting; 'duelling' is more formal and specific.