easygoing
صفت — آرام
آرام و بیدغدغه که به راحتی نگران یا ناراحت نمیشود.
Relaxed and not easily upset or worried.
«او شخصیتی آرام دارد و به ندرت عصبانی میشود.»
“She has an easygoing personality and rarely gets angry.”
«او آسانگیر است و با همه کنار میآید.»
“He’s easygoing and gets along with everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. در مواقع دوستانه به جای easygoing استفاده میشود برای فرد آرام. «او نسبت به مهلتها آسانگیر است» کاربرد مشابهی دارد.
Informal. Can replace easygoing in casual contexts to describe a relaxed person. 'He’s laid-back about deadlines' works similarly.
روزمره. وقتی درباره حالتی آرام صحبت میشود جایگزین خوبیست ولی بیشتر برای شرایط است تا شخصیت؛ مثلاً «جو آرام» نه فرد.
Everyday. Can substitute easygoing when referring to a calm attitude but less about personality traits. For example, 'relaxed atmosphere' not a person.