verb (فعل)commonpast (گذشته): enduredpast participle (مفعولی): endured-ing (حال): enduring3rd (سوم): endures
فعل — تحمل کردن
تحمل کردنتاب آوردن
تحمل کردن یا ادامه دادن با وجود سختی یا مشکل.
To suffer through or last despite hardship or difficulty.
«او بدون شکایت درد را تحمل میکند.»
“She endures pain without complaint.”
«این سنت بعد از قرنها باقی مانده است.»
“The tradition endures after centuries.”
تفاوت با واژههای مشابه
last— ماندن
رایج. ادامه پیدا کردن در زمان، مشابه endure اما کمتر اشاره به تحمل دارد.
Common. To continue in time, similar to 'endure' but less focused on suffering.