adjective (صفت)technical
صفت — اپیپلاژیک
اپیپلاژیکبالادریایی
مربوط به یا زندگیکننده در لایه بالایی اقیانوس که نور کافی برای فتوسنتز وجود دارد.
Relating to or inhabiting the upper layer of the ocean where enough sunlight penetrates for photosynthesis.
«فیتوپلانکتونها در منطقه اپیپلاژیک رشد میکنند.»
“Phytoplankton thrive in the epipelagic zone.”
«ماهیهای اپیپلاژیک نزدیک سطح اقیانوس شنا میکنند.»
“The epipelagic fish swim near the ocean surface.”
تفاوت با واژههای مشابه
surface— سطحی
رایج. هنگام توصیف لایههای بالایی اقیانوس قابل جابجایی است.
Common. Can be used interchangeably when describing upper ocean layers.