adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more existentialsuperlative (عالی): most existential
صفت — وجودی
وجودیمربوط به هستی
مربوط به وجود، بهخصوص زندگی انسان و اهمیت آن.
Relating to existence, especially human life and its meaning.
«او با سوالات وجودی درباره هدفش روبهرو است.»
“He’s facing existential questions about his purpose.”
«ترس وجودی در زمان بحرانها رایج است.»
“Existential dread is common in times of crisis.”
تفاوت با واژههای مشابه
philosophical— فلسفی
رسمی. معمولاً در بافتهای دانشگاهی یا فکری درباره وجود به کار میرود.
Formal. Often used in academic or intellectual contexts regarding existence.