verb (فعل)formalpast (گذشته): exiledpast participle (مفعولی): exiled-ing (حال): exiling3rd (سوم): exiles
فعل — تبعید کردن
تبعید کردناخراج کردن
عمل تبعید یا فرستادن کسی از کشور خود به عنوان تنبیه یا رانده شدن.
The act of sending someone away from their home country as punishment or banishment.
«آنها رهبر مخالف را به جزیرهای دوردست تبعید میکنند.»
“They are exiling the dissident leader to a remote island.”
«تبعید مخالفان سیاسی در بعضی رژیمها روش رایج است.»
“Exiling political opponents is a common tactic in some regimes.”
تفاوت با واژههای مشابه
banish— تبعید کردن
رایج. مترادف نزدیک با تاکید بر اخراج رسمی از مکانی.
Common. Close synonym emphasizing official expulsion from a place.
deport— اخراج کردن
رسمی/حقوقی. به ویژه به اخراج اتباع خارجی اشاره دارد، بسته به متن گاهی قابل تعویض است.
Formal/legal. Specifically refers to removing non-citizens from a country, sometimes interchangeable depending on context.