exigency
ex·i·gen·cy/ˈɛksɪdʒənsi/
exig-urgent-encyquality or state
noun (اسم)formalplural (جمع): exigencies
اسم — اضطرار
اضطرارفشار فوری
نیاز فوری یا موقعیتی اضطراری که نیاز به اقدام سریع دارد.
An urgent need or demand; a pressing situation requiring immediate action.
«فوریت موقعیت تصمیمگیریهای سریع را لازم داشت.»
“The exigency of the situation demanded quick decisions.”
«در شرایط فوری باید منابع به طور موثری تخصیص داده شود.»
“During exigencies, resources must be allocated efficiently.”
تفاوت با واژههای مشابه
emergency— اضطراری
رایج. بیشتر به موقعیتهای اضطراری بهداشتی یا ایمنی اشاره دارد؛ گاهی جایگزین است.
Common. Refers to urgent events especially in health or safety; interchangeable in some contexts.
urgency— فوریت
رایج. بر اهمیت توجه سریع تأکید دارد؛ معنای مشابه است.
Common. Emphasizes importance of immediate attention; similar meaning.