exiled
ex·iled/ˈɛɡzaɪld/
ex-out of, awayilerelated to departure or banishment-edpast tense/adjective form
adjective (صفت)formal
صفت — خارج از وطن تبعید شده
خارج از وطن تبعید شدهمطرود
مجبور به زندگی در خارج از کشور یا زادگاه خود بودن
Forced to live away from one's home country
«پادشاه سالها تبعید شده بود.»
“The king was exiled for many years.”
«او به عنوان نویسنده تبعید شده در سرزمین بیگانه زندگی میکرد.»
“She lived as an exiled writer in a foreign land.”
تفاوت با واژههای مشابه
banished— طرد شده
رسمی. به طور رسمی به عنوان مجازات تبعید شده.
Formal. Officially sent away as punishment.