verb (فعل)formalpast (گذشته): expiatedpast participle (مفعولی): expiated-ing (حال): expiating3rd (سوم): expiates
فعل — کفاره دادن
کفاره دادنجبران کردن
مصدر استمراری expiate؛ جبران یا کفاره دادن برای اشتباه یا گناه.
Present participle of expiate; making amends or atoning for fault or sin.
«او خطاهایش را از طریق کارهای خیریه کفاره میدهد.»
“She is expiating her mistakes through charity work.”
«آنها با کفاره دادن خطایشان طلب بخشش کردند.»
“Expiating their wrongdoing, they sought forgiveness.”
تفاوت با واژههای مشابه
atoning— کفاره دادن
رسمی. معمولاً در زمینههای دینی یا اخلاقی به جای expiating استفاده میشود.
Formal. Used mostly in religious or moral contexts as synonym of expiating.