extricate
ex·tri·cate/ˈɛkstrɪˌkeɪt/
verb (فعل)formalpast (گذشته): extricatedpast participle (مفعولی): extricated-ing (حال): extricating3rd (سوم): extricates
فعل — رهایی دادن
رهایی دادننجات دادن
رهایی دادن کسی یا چیزی از یک موقعیت سخت یا پیچیده.
To free someone or something from a difficult or tangled situation.
«آتشنشان کودک را از خرابهها نجات داد.»
“The firefighter extricated the child from the wreckage.”
«او سعی کرد خود را از موقعیت پیچیده رها کند.»
“She tried to extricate herself from the complicated situation.”
تفاوت با واژههای مشابه
free— رها کردن
رایج. به رهاسازی اشاره دارد و در بافتهای فیزیکی بیشتر قابلجایگزین است.
Common. To release or set free, interchangeable mostly in physical contexts.
rescue— نجات دادن
رایج. تأکید بر نجات از خطر دارد و همیشه قابلجایگزین نیست.
Common. Emphasizes saving from danger, related but not always interchangeable.