felicity
اسم — سعادت
سعادت و شادی شدید و عمیق.
Intense happiness; bliss.
«او در نقش جدیدش سعادت زیادی یافت.»
“She found great felicity in her new role.”
«نقاشی لحظهای از سعادت خانوادگی را به تصویر میکشد.»
“The painting captures a moment of domestic felicity.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاحی عمومی برای شادی یا لذت شدید. 'Joy' در زبان روزمره بیشتر از 'felicity' استفاده میشود. «او از این خبر شادی فراوانی احساس کرد.» 'Felicity' رسمیتر یا ادبیتر است.
Common. A general term for intense happiness or pleasure. 'Joy' is more frequently used in everyday language than 'felicity'. 'She felt great joy at the news.' 'Felicity' is more formal or literary.
ادبی/رسمی. به سعادت کامل یا شادی بزرگ اشاره دارد، اغلب دلالت بر حالتی از رضایت معنوی دارد. در برخی زمینهها قویتر و عمیقتر از 'felicity' است، اما هر دو کمتر از 'happiness' رایج هستند. «لذت زناشویی» یک همنشینی رایج است.
Literary/Formal. Refers to perfect happiness or great joy, often implying a state of spiritual contentment. It's stronger and more profound than 'felicity' in some contexts, but both are less common than 'happiness'. 'Marital bliss' is a common collocation.
متضادها
اسم — فصاحت
سبک یا شیوهای دلپذیر و مناسب، به خصوص در صحبت کردن یا نوشتن.
A pleasing and appropriate style or manner, especially in speech or writing.
«فصاحت نثر او خواندن کتاب را لذتبخش میکرد.»
“The felicity of his prose made the book a joy to read.”
«او کلماتش را با بلاغت و دقت انتخاب کرد.»
“She chose her words with felicity and precision.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به طور خاص به صحبت کردن یا نوشتن روان و متقاعدکننده اشاره دارد. هنگام اشاره به هنر بیان، با 'felicity' قابل تعویض است. «فصاحت او مخاطبان را تحت تأثیر قرار داد» رایج است، «فصاحت نثر او» درست است.
Formal. Refers specifically to fluent and persuasive speaking or writing. It is interchangeable with 'felicity' when referring to the art of expression. 'His eloquence swayed the audience' is common, 'The felicity of her prose' works.