adjective (صفت)technical
صفت — قابل شکافت هستهای
قابل شکافت هستهایقابل تجزیه اتمی
توانایی تجزیه هسته اتمی را دارا بودن.
Capable of undergoing nuclear fission.
«اورانیوم-۲۳۵ ایزوتوپ شکافتپذیری است که در رآکتورها استفاده میشود.»
“Uranium-235 is a fissionable isotope used in reactors.”
«مواد شکافتپذیر انرژی زیادی آزاد میکنند.»
“Fissionable materials release a large amount of energy.”