اسم — شلاقزن
فردی که خود یا دیگران را شلاق میزند، به ویژه به عنوان شکلی از کفاره مذهبی یا برای لذت جنسی.
A person who whips themselves or others, especially as a form of religious penance or for sexual gratification.
«در قرون وسطی، شلاقزنان علناً خود را شلاق میزدند.»
“In medieval times, flagellants would publicly whip themselves.”
«شلاقزن از طریق خودتنبیهی به دنبال رستگاری بود.»
“The flagellant sought redemption through self-punishment.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/مذهبی. فردی که از گناهان یا اشتباهات خود توبه کرده و به دنبال آمرزش است. اگرچه یک شلاقزن ممکن است توبهکار باشد، اما 'penitent' به عمل شلاق زدن اشاره ندارد. 'او یک گناهکار توبهکار بود' درست است، 'او یک شلاقزن توبهکار بود' روش را مشخص میکند.
Formal/religious. A person who repents of their sins or wrongdoings and seeks forgiveness. While a flagellant might be penitent, 'penitent' does not imply the act of whipping. 'He was a penitent sinner' works, 'He was a penitent flagellant' specifies the method.
صفت — شلاقزننده
مربوط به شلاقزنی یا انجام عمل شلاقزنی.
Relating to or practicing flagellation.
«این فرقه آیینهای شلاقزنی را انجام میداد.»
“The sect performed flagellant rituals.”
«او به دلیل فداکاری شلاقزنانهاش شناخته شده بود.»
“He was known for his flagellant devotion.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به قصد تنبیه. در حالی که اعمال شلاقزنی تنبیهی هستند، 'punitive' به ماهیت تنبیه اشاره دارد، نه خود عمل شلاق زدن. 'اقدامات تنبیهی' درست است، 'اقدامات شلاقزنی' بسیار خاص خواهد بود.
Formal. Intended as punishment. While flagellant acts are punitive, 'punitive' refers to the nature of the punishment, not the act of whipping itself. 'Punitive measures' works, 'Flagellant measures' would be very specific.