verb (فعل)commonpast (گذشته): flinchedpast participle (مفعولی): flinched-ing (حال): flinching3rd (سوم): flinches
فعل — جنبیدن
جنبیدنترسیدن ناخواسته
ناخودآگاه و به سرعت حرکت کوتاهی به خاطر ترس، درد یا تعجب انجام میدهد.
Makes a quick, nervous movement as an instinctive reaction to fear, pain, or surprise.
«او وقتی سوزن را میبیند، عقب مینشیند.»
“He flinches when he sees the needle.”
«او به صدای ناگهانی بلند واکنش داد.»
“She flinched at the sudden loud noise.”
تفاوت با واژههای مشابه
withdraws— عقبنشینی میکند
رایج. وقتی معنای عقبکشیدن ناگهانی مدنظر است قابل جایگزینی است، ولی بر عصبی بودن تأکید ندارد.
Common. Can replace 'flinch' when meaning pulling back suddenly, but lacks the emphasis on nervousness; e.g. 'He withdrew his hand' fits, but 'He flinched his hand' does not.