fronting

front·ing/ˈfrʌntɪŋ/
1noun (اسم)formal

اسم — جلوگیری

جلوگیریقرار دادن در جلو

عمل قرار دادن چیزی در جلو یا موقعیت پیشرو.

The act of placing something at the front or leading position.

«قرار دادن محصولات در جلو شرکت فروش را افزایش داد.»

The company's fronting of its products increased sales.

«قرار دادن در جلو در تبلیغات جلب توجه می‌کند.»

Fronting in advertising attracts attention.

تفاوت با واژه‌های مشابه
leadingرهبری

رایج. به معنای داشتن موقعیت پیشرو؛ fronting به عمل قرار دادن یک چیز در جلو اشاره دارد.

Common. Means taking forefront position; 'fronting' is the act of putting ahead.

2verb (فعل)commonpast (گذشته): frontedpast participle (مفعولی): fronted-ing (حال): fronting3rd (سوم): fronts

فعل — جلو آمدن

جلو آمدنرهبری کردن

شکل استمراری فعل front؛ جلو آمدن یا نقش پیشرو را داشتن.

Present participle of 'front'; to act as a front or lead.

«او رهبری پروژه جدید را بر عهده دارد.»

He is fronting the new project.

«امشب آنها خواننده اصلی گروه هستند.»

They are fronting the band tonight.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000