happiness
اسم — شادی
حالت شاد بودن؛ احساس شادی، رضایت یا تندرستی.
The state of being happy; a feeling of joy, contentment, or well-being.
«خوشبختی واقعی از درون میآید.»
“True happiness comes from within.”
«فرزندانش برای او شادی عظیمی به ارمغان میآورند.»
“Her children bring her immense happiness.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. احساس لذت و شعف فراوان. 'joy' اغلب یک تجربه عاطفی شدیدتر، ناگهانیتر یا عمیقتر از 'happiness' را نشان میدهد.
Common. A feeling of great pleasure and delight. 'Joy' often implies a more intense, sudden, or profound emotional experience than 'happiness'. 'The joy of winning' vs. 'daily happiness'.
رسمی. حالت شادی آرام. 'contentment' اغلب به معنای رضایت از وضعیت موجود است، بدون لزوماً سطوح بالای هیجان.
Formal. A state of peaceful happiness. 'Contentment' often implies satisfaction with one's situation, without necessarily high levels of excitement, unlike 'happiness' which can be more active. 'He found contentment in his simple life'.
ادبی. شادی و خوشبختی شدید. 'bliss' حالتی از خوشبختی کامل یا شادی معنوی، اغلب عمیق و پایدار را نشان میدهد.
Literary. Extreme joy and happiness. 'Bliss' implies a state of perfect happiness or spiritual joy, often profound and enduring. 'Marital bliss' is a common collocation, meaning perfect happiness in marriage.