hawkey
haw·key/ˈhɔːki/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): hawkeyersuperlative (عالی): hawkeyest
صفت — شاهینی
شاهینیتیزبین
شبیه شاهین یا ویژگیهای آن، بهویژه از نظر ظاهر یا رفتار؛ تیزبین یا باهوش.
Resembling or characteristic of a hawk, especially in appearance or behavior; sharp-eyed or keen.
«دید تیزبین او به او کمک کرد پرنده را از دور ببیند.»
“His hawkey vision helped him spot the bird at a distance.”
«او آگاهی تیزبینانهای از محیط اطرافش داشت.»
“She had a hawkey awareness of her surroundings.”
تفاوت با واژههای مشابه
keen— تیز
صفت رایج به معنی تیز یا حاد، اغلب درباره حواس یا عقل.
Common adjective meaning sharp or acute, often about senses or intellect.