huffing
huf·fing/ˈhʌf.ɪŋ/
huffto breathe heavily or express annoyance-ingpresent participle / continuous action
verb (فعل)commonpast (گذشته): huffedpast participle (مفعولی): huffed-ing (حال): huffing3rd (سوم): huffs
فعل — نفسنفس زدن
نفسنفس زدنغر زدن
نفسنفس زدن یا با صدای آزاردهنده نشان دادن ناراحتی یا عصبانیت.
Breathing heavily or showing annoyance by puffing or sighing repeatedly.
«بعد از دویدن از پلهها نفسنفس میزد.»
“She was huffing after running up the stairs.”
«او با ناراحتی مرتب غر میزد.»
“He kept huffing in frustration.”
تفاوت با واژههای مشابه
pant— نفس نفس زدن
روزمره. بیشتر مربوط به نفسنفس زدن به خاطر فعالیت است تا عصبانیت.
Everyday. Emphasizes heavy breathing, often from exertion rather than annoyance.