فعل — شکار میکند
تعقیب و کشتن حیوانات وحشی برای ورزش یا غذا.
(third-person singular simple present of hunt) Pursues and kills (wild animals) for sport or food.
«ببر شبها شکار میکند.»
“The tiger hunts at night.”
«او اغلب در جنگل گوزن شکار میکند.»
“He often hunts deer in the forest.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب زمانی قابل تعویض است که تمرکز بر عمل تعقیب باشد. 'سگ توپ را تعقیب میکند.' لزوماً به معنای کشتن نیست، برخلاف hunts.
Common. Often interchangeable when the focus is on the act of pursuing. 'The dog chases the ball.' Doesn't necessarily imply killing, unlike 'hunts'.
رایج. به معنای تعقیب پنهانی طعمه است، اغلب با نیت کمین کردن یا کشتن. 'شیر طعمه خود را پنهانی تعقیب میکند.' مخفیانهتر و شکارچیتر از hunts ساده است.
Common. Implies following prey stealthily, often with the intent to ambush or kill. 'The lion stalks its prey.' More secretive and predatory than simple 'hunts'.
اسم — شکارها
عمل یا مواردی از تعقیب و کشتن حیوانات وحشی.
(plural of hunt) Acts or instances of pursuing and killing wild animals.
«مردم باستان برای بقا به شکارهای موفق متکی بودند.»
“The ancient people relied on successful hunts for survival.”
«چندین شکار روباه در منطقه سازماندهی شد.»
“Several fox hunts were organized in the region.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به اعمال تعقیب اشاره دارد، اما لزوماً شامل کشتن نمیشود. 'تعقیبهای بیفایده.'
Common. Refers to acts of pursuing, but doesn't necessarily involve killing. 'Wild goose chases.'
رسمی. میتواند به هر عمل پیگیری یا جستجو اشاره داشته باشد، نه فقط برای حیوانات. 'تعقیبهای آکادمیک.'
Formal. Can refer to any act of following or searching, not just for animals. 'Academic pursuits.'