صفت — بیحد
چیزی که حد و مرز و پایانی ندارد؛ بیحد و حصر.
Without limits or an end; boundless.
«جهان اغلب بیکران توصیف میشود.»
“The universe is often described as illimitable.”
«پتانسیل بیحد و حصر او همه را شگفتزده کرد.»
“Her illimitable potential amazed everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. معنای بسیار مشابهی دارد و اغلب قابل جایگزینی است، اما 'boundless' معمولاً بر گستردگی یا آزادی تأکید دارد، در حالی که 'illimitable' بر عدم وجود هرگونه محدودیت تأکید میکند. 'boundless' را برای مواردی مانند 'انرژی بیکران' و 'illimitable' را برای مفاهیم انتزاعی مانند 'پتانسیل نامحدود' به کار ببرید.
Formal/literary. Very similar in meaning and often interchangeable, but 'boundless' often emphasizes expanse or freedom, while 'illimitable' stresses the absence of any restriction. Use 'boundless' for things like 'boundless energy', 'illimitable' for abstract concepts like 'illimitable potential'.
رسمی/فنی. به چیزی بیانتها از نظر کمیت، اندازه یا وسعت اشاره دارد، اغلب در ریاضیات یا فلسفه استفاده میشود. در اشاره به بیانتهایی انتزاعی قابل جایگزینی است، اما 'infinite' بار معنایی قویتری از بیانتهایی ریاضی دارد.
Formal/technical. Refers to something endless in quantity, size, or extent, often used in mathematics or philosophy. Interchangeable when referring to abstract endlessness, but 'infinite' has a stronger connotation of mathematical endlessness.