adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more illusivesuperlative (عالی): most illusive
صفت — فریبنده
فریبندهموهوم
فریبنده یا گمراهکننده؛ ایجاد توهم یا خیال.
Deceptive or misleading; producing illusions.
«احساس امنیت فریبنده بود و به سرعت از بین رفت.»
“The sense of safety was illusive and quickly vanished.”
«قولهای او فریبنده بود و هرگز عملی نشد.»
“His promises were illusive and never kept.”
تفاوت با واژههای مشابه
illusory— موهوم
رسمی. به معنای مبتنی بر توهم، غالباً در متون ادبی قابل تعویض با illusive است.
Formal. Means based on illusion, often interchangeable with illusive in literary contexts.