illusionary
صفت — توهمی
بر پایه یک توهم یا تولیدکننده توهم؛ چیزی که در ظاهر فریبنده یا غیرواقعی است.
Based on or producing an illusion; deceptive or unreal in appearance.
«هنرمند با نور و سایه یک اثر توهمی ایجاد کرد.»
“The artist created an illusionary effect with light and shadow.”
«امیدهای او به موفقیت توهمی بود، بر اساس وعدههای دروغین.»
“His hopes for success were illusionary, based on false promises.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. کاملاً با 'illusionary' قابل جایگزینی است و اغلب در بافتهای رسمیتر ترجیح داده میشود. هر دو به چیزی اشاره دارند که ذهن را فریب میدهد. 'وعده ثروتهای سریع توهمی از آب درآمد.'
Formal/literary. Completely interchangeable with 'illusionary' and often preferred in more formal contexts. Both refer to something that deceives the mind. 'The promise of quick riches proved illusory.'
رایج. ماهیت گمراهکننده را مستقیمتر از 'illusionary' بیان میکند. در حالی که همه چیزهای توهمی فریبنده هستند، همه چیزهای فریبنده توهمی نیستند (مثلاً یک فرد فریبکار لزوماً توهم ایجاد نمیکند).
Common. Emphasizes the misleading nature more directly than 'illusionary'. While all illusionary things are deceptive, not all deceptive things are illusionary (e.g., a deceptive person isn't necessarily creating an illusion).