injunction
in·junc·tion/ɪnˈdʒʌŋkʃən/
in-in, onjunctionjoining, connection
noun (اسم)formalplural (جمع): injunctions
اسم — حکم منع
حکم منعدستور حقوقیآییننامه
حکم قانونی که شخص را ملزم به انجام یا ترک کاری خاص میکند
A legal order that requires someone to do or stop doing a specific action
«دادگاه حکم توقف تخریب را صادر کرد.»
“The court issued an injunction to stop the demolition.”
«برای جلوگیری از تماس با کارفرمای سابق، حکم قانونی گرفت.»
“He was given an injunction against contacting his former employer.”
تفاوت با واژههای مشابه
order— حکم
اصطلاح کلی برای فرمانهای رسمی؛ در زمینه حقوقی مترادف است.
General term for official commands; in legal contexts can be a synonym.
command— دستور
رسمی. معمولاً برای دستورهای مقتدر به کار میرود و در برخی موارد حقوقی جایگزین میشود.
Formal. Used generally for authoritative directives, can replace 'injunction' in some legal contexts.