injunctive
in·junc·tive/ɪnˈdʒʌŋk.tɪv/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more injunctivesuperlative (عالی): most injunctive
صفت — دستوری
دستوریقانونی
مربوط به یا دارای ماهیت دستور قانونی که از انجام برخی اقدامات جلوگیری میکند.
Relating to or having the nature of an injunction, which is a legal order preventing certain actions.
«دادگاه دستور دستوری صادر کرد.»
“The court issued an injunctive order.”
«برای توقف اقدام، درخواست دستور قانونی شده است.»
“Injunctive relief is sought to stop the action.”
تفاوت با واژههای مشابه
mandatory— الزامآور
اصطلاح قانونی متداول؛ معنایی مشابه ولی گستردهتر است.
Common legal term; similar in meaning but broader.