intimidate
in·tim·i·date/ɪnˈtɪmɪˌdeɪt/
in-intotimidfearful, shy-ateto make or cause
verb (فعل)commonpast (گذشته): intimidatedpast participle (مفعولی): intimidated-ing (حال): intimidating3rd (سوم): intimidates
فعل — ترساندن
ترساندنتهدید کردن
عمداً ترساندن یا تهدید کردن کسی برای وادار کردن به انجام یا عدم انجام کاری.
To deliberately frighten or threaten someone to make them do or not do something.
«قلدرها بچههای ضعیفتر را ترساندن میکنند.»
“Bullies intimidate weaker kids.”
«آنها سعی کردند رأیدهندگان را تهدید کنند.»
“They tried to intimidate voters.”
تفاوت با واژههای مشابه
frighten— وحشت زده کردن
رایج. فعل عمومی برای ایجاد ترس است و در بسیاری موارد با intimidate قابل تعویض است.
Common. General verb meaning to cause fear, interchangeable in many contexts where intimidate means to scare.