ire
/aɪər/
noun (اسم)formal
اسم — خشم
خشمعصبانیتنفرت
خشم یا ناراحتی شدید.
Anger or intense displeasure.
«سخنان بیملاحظه او باعث خشم او شد.»
“His careless words raised her ire.”
«تصمیم مدیر موجب خشم فراوان کارکنان شد.»
“The manager's decision provoked much ire among employees.”
تفاوت با واژههای مشابه
anger— خشم
رایج. در بیشتر موارد قابل جایگزینی است ولی 'ire' رسمیتر یا ادبیتر است.
Common. Interchangeable in many contexts but 'ire' is more formal or literary. Example: 'Her ire was evident' vs 'Her anger was evident'.
fury— خشم شدید
رسمی/ادبی. از 'ire' قویتر است و برای خشم بسیار شدید به کار میرود.
Formal/literary. Stronger than 'ire'; used to emphasize extreme rage. Example: 'His fury knew no bounds' meaning extreme anger.