verb (فعل)formalpast (گذشته): keeledpast participle (مفعولی): keeled-ing (حال): keeling3rd (سوم): keels
فعل — غرق شدن
غرق شدنواژگون شدن
یافتن یا افتادن ناگهانی، به خصوص مانند واژگون شدن کشتی.
To fall over or collapse, especially as a ship might when capsizing.
«قایق در دریاهای طوفانی در حال واژگون شدن بود.»
“The boat was keeling in rough seas.”
«او از خستگی داشت میافتاد.»
“He was keeling over from exhaustion.”
تفاوت با واژههای مشابه
capsize— واژگون شدن
رسمی/دریایی. فقط به معنی واژگون شدن کشتی است و فقط در زمینه دریایی کاربرد دارد.
Formal/maritime. Specifically means to overturn a boat or ship; interchangeable only in nautical context.