kibosh
ki·bosh/ˈkaɪbɒʃ/
1noun (اسم)informal
اسم — توقف
توقفپایان
پایان یا توقف؛ چیزی که جلوی ادامه روند یا فعالیتی را میگیرد.
A stop or check; something that halts a process or activity.
«آخرین لحظه پروژه را متوقف کردند.»
“They put the kibosh on the project last minute.”
«تصمیم داور امیدهای آنها را از بین برد.»
“The referee’s decision put the kibosh on their hopes.”
2verb (فعل)informalpast (گذشته): kiboshedpast participle (مفعولی): kiboshed-ing (حال): kiboshing3rd (سوم): kiboshes
فعل — متوقف کردن
متوقف کردنپایان دادن
متوقف کردن کاری؛ جلوگیری یا پایان دادن به آن.
To put a stop to something; to prevent or end it.
«بعد از جلسه آن طرح را متوقف کردند.»
“They kiboshed the plan after the meeting.”
«مدیر بلافاصله آن ایده را کنار گذاشت.»
“The manager kiboshed the idea immediately.”