lubricant
اسم — روانکننده
مادهای مانند روغن یا گریس که برای کاهش اصطکاک، گرما و سایش بین قطعات متحرک استفاده میشود.
A substance, such as oil or grease, used to reduce friction, heat, and wear between moving parts.
«مکانیک به موتور روانکننده اضافه کرد.»
“The mechanic added lubricant to the engine.”
«روانکننده مناسب عمر ماشینآلات را افزایش میدهد.»
“Proper lubricant extends the life of machinery.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک روانکننده غلیظ و نیمهجامد، اغلب در جاهایی که مایعات نشت میکنند استفاده میشود. 'Apply grease to the gears' درست است، اما 'grease' به معنای دسته وسیعی از مواد، با 'lubricant' قابل تعویض نیست.
Common. A thick, semi-solid lubricant, often used where liquids would leak or drip. 'Apply grease to the gears' works, but 'grease' is not interchangeable with 'lubricant' when referring to a broad category of substances.
رایج. یک روانکننده مایع، اغلب در موتورها و ماشینآلات دقیق استفاده میشود. 'Change the engine oil' درست است، اما 'oil' به نوع خاصی از روانکننده اشاره دارد، نه دسته کلی آن.
Common. A liquid lubricant, often used in engines and precision machinery. 'Change the engine oil' works, but 'oil' refers to a specific type of lubricant, not the general category.
متضادها
صفت — روانکننده
دارای خاصیت کاهش اصطکاک؛ عمل کردن به عنوان روانکننده.
Having the quality of reducing friction; acting as a lubricant.
«پوشش اثر روانکنندگی داشت.»
“The coating provided a lubricant effect.”
«اینها روغنهای روانکننده هستند که برای ماشینآلات سنگین طراحی شدهاند.»
“These are lubricant oils designed for heavy machinery.”