maniacal
صفت — دیوانهوار
دارای ویژگیهای یک دیوانه؛ وحشی، دیوانهوار یا بسیار مشتاق.
Exhibiting the characteristics of a maniac; wild, frenzied, or extremely enthusiastic.
«او بعد از گفتن لطیفه، خندهای دیوانهوار سر داد.»
“He let out a maniacal laugh after telling the joke.”
«جمعیت با تشویقهای جنونآمیز پاسخ دادند.»
“The crowd responded with maniacal cheers.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی رفتار یا فعالیت وحشی و کنترلنشده را توصیف میکند، قابل تعویض است. 'خنده هیجانزده' یا 'خنده دیوانهوار' درست است. 'Maniacal' اغلب حس قویتری از بیمنطقی یا بدخواهی دارد.
Everyday. Can be used interchangeably when describing wild, uncontrolled behavior or activity. 'Frenzied laughter' works, 'maniacal laughter' works. 'Maniacal' often carries a stronger sense of irrationality or malice.
روزمره. گستردهتر در معنی. 'رفتار وحشی' یا 'رفتار دیوانهوار' درست است. 'وحشی' میتواند صرفاً به معنای کنترل نشده یا رام نشده باشد، در حالی که 'maniacal' شدت عمیقتر و اغلب آزاردهندهتری را نشان میدهد.
Everyday. Broader in meaning. 'Wild behavior' works, 'maniacal behavior' works. 'Wild' can simply mean uncontrolled or untamed, whereas 'maniacal' suggests a deeper, often disturbing, intensity.