1noun (اسم)common
اسم — صدای اسب
صدای اسبنی کردن
صدای بلند و مشخص اسب که به آن 'نی' گفته می‌شود.
The characteristic high-pitched sound made by a horse.
«صدای نی اسب‌ها از اصطبل شنیده می‌شد.»
“The neighing of horses could be heard from the stable.”
«اسب او به‌بلندی نی می‌کرد.»
“His horse was neighing loudly.”
2verb (فعل)commonpast (گذشته): neighedpast participle (مفعولی): neighed-ing (حال): neighing3rd (سوم): neighs
فعل — نی کردن
نی کردنصدا کردن اسب
عمل تولید صدای مشخص توسط اسب.
The act of a horse making its distinctive cry.
«اسب در کنار دروازه نی می‌کرد.»
“The horse was neighing at the gate.”
«صدای نی کردن اسب‌ها را نزدیک شنیدم.»
“I heard the horses neighing nearby.”