neighbouring
صفت — همسایه
(بریتانیایی) در کنار یا بسیار نزدیک به مکان یا چیز دیگری واقع شده؛ مجاور.
(British English spelling) Situated next to or very near to another place or thing; adjacent.
«روستاهای همسایه بازار مشترکی دارند.»
“The neighbouring villages share a common market.”
«ما اغلب آخر هفتهها به پارک مجاور میرویم.»
“We often visit the neighbouring park on weekends.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای در کنار یا متصل به چیز دیگری. 'اتاقهای مجاور' به کار میرود. اغلب در توصیفات فنیتر یا دقیقتر از 'neighbouring' استفاده میشود.
Formal. Means next to or adjoining something else. 'Adjacent rooms' works. Often used in more technical or precise descriptions than 'neighbouring'.
رایج. مستقیماً در کنار یا در تماس. 'املاک همسایه' به کار میرود. شبیه به adjacent، اغلب به معنای مرز مشترک است.
Common. Directly next to or touching. 'Adjoining properties' works. Similar to adjacent, often implying a shared boundary.
رسمی/فنی. دارای مرز مشترک؛ در تماس. 'ایالتهای متصل' به کار میرود. بر تماس فیزیکی، اغلب بدون وقفه، تأکید دارد.
Formal/Technical. Sharing a common boundary; touching. 'Contiguous states' works. Emphasizes being physically in contact, often without interruption.
متضادها
قید — در مجاورت
(بریتانیایی) در موقعیتی نزدیک یا بسیار نزدیک.
(British English spelling) In a position next to or very near.
«دو خانه در مجاورت یکدیگرند.»
“The two houses are neighbouring.”
«آنها اغلب در زمینی که در همسایگی مدرسه است بازی میکنند.»
“They often play in the field neighbouring the school.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در مکانی که زیاد دور نیست. 'او نزدیک زندگی میکند' به کار میرود. هم برای مکان و هم برای نزدیکی میتوان استفاده کرد.
Common. In or to a place that is not far away. 'He lives nearby' works. Can be used for both location and proximity.