obstruction
اسم — انسداد
چیزی که راه یا حرکت را سد میکند و مانع پیشرفت میشود.
Something that blocks or gets in the way, preventing movement or progress.
«انسداد در جاده باعث ترافیک شد.»
“The obstruction on the road caused a traffic jam.”
«دود مانعی برای دید آنها بود.»
“Smoke was an obstruction to their view.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولا برای انسدادهای فیزیکی مثل لوله یا جاده استفاده میشود. وقتی درباره موارد فیزیکی است میتوان به جای obstruction استفاده کرد اما معنای کلیتری دارد.
Common. Usually used for physical blockages like pipes or roads. Interchangeable with 'obstruction' when referring to physical things but 'obstruction' is broader.
رایج. به مانع فیزیکی یا معنوی اشاره دارد. در بسیاری از موارد میتواند جایگزین obstruction شود اما معمولا مانع بزرگتر یا عمدیتر را نشان میدهد.
Common. Refers to a physical or metaphorical obstacle. Can replace 'obstruction' in many contexts but 'barrier' can imply a larger or more deliberate obstacle.
اسم — مانعتراشی
عمل عمدی جلوگیری یا مانعتراشی، بهخصوص در زمینههای حقوقی یا سیاسی.
The act of deliberately blocking or interfering, especially in legal or political contexts.
«سناتور به ممانعت از اجرای عدالت متهم شد.»
“The senator was charged with obstruction of justice.”
«هنگام تلاش برای تصویب قانون با مانعتراشی مواجه شدند.»
“They faced obstruction when trying to pass the law.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. کلمهای عمومی برای هر چیزی که پیشرفت را کند میکند. در زمینههای انتزاعی میتواند جایگزین obstruction شود ولی در موارد حقوقی کمتر رسمی است.
Common. General word for anything that slows progress. Can replace 'obstruction' in abstract contexts but less formal in legal terms.
رایج. دلالت بر دخالت فعال در سد کردن یا مختل کردن دارد. وقتی عامل عمدی مدنظر است میتواند جایگزین obstruction شود.
Common. Suggests active involvement in blocking or disturbing. Can replace 'obstruction' when implying deliberate action.