adjective (صفت)archaiccomparative (تفضیلی): onliersuperlative (عالی): onliest
صفت — تنهاترین
تنهاترینمنحصر به فردترین
بیشترین تنهایی یا یکتایی؛ شکل برتر only (قدیمی یا لهجه).
Most alone or unique; used as superlative of only (archaic or dialect).
«او تنهاترین فرزند خانواده بود.»
“She was the onliest child in the family.”
«این تنهاترین فرصت ماست.»
“This is the onliest chance we have.”
تفاوت با واژههای مشابه
sole— تنها
رسمی/قدیمی. یکتایی را تأکید میکند؛ only در امروزه رایجتر است.
Formal/archaic. Emphasizes uniqueness; 'only' more common in modern use.