onus
اسم — مسئولیت
بار، تعهد یا مسئولیتی که به دوش کسی است.
A burden, obligation, or responsibility.
«بار اثبات گناه بر عهده دادستان است.»
“The onus is on the prosecution to prove guilt.”
«او بار مسئولیت رهبری را احساس کرد.»
“He felt the onus of leadership.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک اصطلاح کلی برای مسئولیت یا دشواری سنگین. اغلب هنگام اشاره به وظیفه دشوار قابل تعویض است. 'Onus' اغلب به یک تعهد اخلاقی یا قانونی خاص دلالت دارد.
Common. A general term for a heavy responsibility or difficulty. Often interchangeable when referring to a difficult duty. 'Onus' often implies a specific moral or legal obligation.
رایج. وظیفه رسیدگی به چیزی. در بسیاری از زمینهها، به ویژه حقوقی یا اخلاقی، با 'onus' بسیار قابل تعویض است. 'Onus' تمایل دارد بر دشواری یا سنگینی آن مسئولیت تأکید کند.
Common. A duty to deal with something. Highly interchangeable with 'onus' in many contexts, especially legal or moral. 'Onus' tends to emphasize the difficulty or weight of that responsibility.