adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more paradisiacalsuperlative (عالی): most paradisiacal
صفت — بهشتی
بهشتیخوشایند
دارای ویژگیهای بهشت؛ خوشایند و سرشار از شادی.
Having characteristics of paradise; blissful and delightful.
«باغ در بهار زیبایی بهشتی داشت.»
“The garden had a paradisiacal beauty in spring.”
«آنها آرامش بهشتی ساحل را لذت بردند.»
“They enjoyed the paradisiacal calm of the beach.”