peculiar
صفت — عجیب
نامتعارف یا عجیب؛ متفاوت از حالت عادی یا مورد انتظار.
Unusual or strange; different from what is normal or expected.
«آن نقاشی سبک خاص و عجیبی دارد.»
“That painting has a peculiar style.”
«او طرز صحبت کردن عجیبی دارد.»
“She has a peculiar way of speaking.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معمولاً با peculiar قابل تعویض است اما unusual خنثیتر و کمتر بار عاطفی دارد.
Common. Often interchangeable with 'peculiar', but 'unusual' is more neutral and less emotionally charged.
غیررسمی. بر عجیب بودن تأکید دارد؛ در محاورات جایگزین است اما در نوشتار رسمی کمتر.
Informal. Emphasizes strangeness; can replace 'peculiar' in informal contexts but less so in formal writing.
رایج. مشابه peculiar است اما معمولاً حالت ناآشنایی یا ناآرامی را نشان میدهد.
Common. Similar to 'peculiar' but often implies unfamiliarity or discomfort.