perfectionism
اسم — کمالگرایی
امتناع از پذیرش هر استانداردی کمتر از کمال، که اغلب منجر به خودانتقادی بیش از حد و اضطراب میشود.
Refusal to accept any standard short of perfection, often leading to excessive self-criticism and anxiety.
«کمالگرایی او باعث میشد که نتواند هیچ پروژهای را به پایان برساند.»
“His perfectionism made it difficult for him to finish any project.”
«او با کمالگرایی دست و پنجه نرم میکرد و همیشه احساس میکرد کارش به اندازه کافی خوب نیست.»
“She struggled with perfectionism, always feeling her work was not good enough.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. به کیفیت دقیق و صحیح بودن اشاره دارد. در تأکید بر استانداردهای بالای دقت قابل تعویض است، اما 'کمالگرایی' یک ویژگی روانشناختی گستردهتر است. 'دقت اندازهگیریهای او' صحیح است، 'دقت او در هر کاری که انجام میدهد' کمتر رایج است تا 'perfectionism'.
Formal/Literary. Refers to the quality of being exact and precise. Can be interchangeable when emphasizing high standards of precision, but 'perfectionism' is a broader psychological trait. 'The exactitude of his measurements' works, 'Her exactitude in everything she does' is less common than 'perfectionism'.