permissiveness
اسم — اجازهگرایی
کیفیت یا حالتی که در آن دامنه وسیعی از رفتارها، به ویژه آنهایی که ممکن است غیرمتعارف یا نامطلوب تلقی شوند، مجاز شمرده میشوند، که اغلب به معنای فقدان کنترل یا انضباط سختگیرانه است.
The state or quality of allowing or tolerating a wide range of behaviors, especially those that might be considered unconventional or undesirable, often implying a lack of strict control or discipline.
«اجازهگرایی والدین منجر به لوس شدن فرزندانشان شد.»
“The permissiveness of the parents led to their children becoming spoiled.”
«جامعهای با اجازهگرایی افراطی ممکن است در حفظ نظم مشکل داشته باشد.»
“A society with excessive permissiveness may struggle with maintaining order.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. میتواند در اشاره به پذیرش دیدگاهها یا رفتارهای متنوع جایگزین شود، اما «مدارا» اغلب به پذیرش سنجیده و آگاهانه اشاره دارد، در حالی که «اجازهگرایی» میتواند نشاندهنده فقدان مرز باشد. 'He showed tolerance for different opinions' صحیح است، اما 'The school's tolerance led to chaos' کمتر طبیعی به نظر میرسد تا 'permissiveness'.
Common. Can be interchangeable when referring to accepting diverse views or behaviors, but 'tolerance' often implies a more measured and conscious acceptance, whereas 'permissiveness' can suggest a lack of boundaries. 'He showed tolerance for different opinions' works, 'The school's tolerance led to chaos' sounds less natural than 'permissiveness'.
رسمی. به طور خاص به نشان دادن شدت کمتر یا مجازات کمتر از آنچه شایسته است اشاره دارد. در بحث انضباط در بافتهای حقوقی یا آموزشی قابل تعویض است. 'The judge showed leniency' صحیح است، اما 'The leniency of parents' کمتر رایج است تا 'permissiveness'.
Formal. Refers specifically to showing less severity or stricter punishment than deserved. Interchangeable when discussing discipline in legal or educational contexts. 'The judge showed leniency' works, 'The leniency of parents' is less common than 'permissiveness'.