اسم — تحمل (1)
توانایی یا تمایل به پذیرفتن یا تحمل تفاوتها، به ویژه در عقاید یا رفتارها.
The ability or willingness to accept or endure differences, especially in opinions or behavior.
«او نسبت به نظرات مختلف تحمل بالایی نشان داد.»
“She showed great tolerance toward different opinions.”
«تحمل در یک جامعه چندفرهنگی اهمیت دارد.»
“Tolerance is important in a diverse society.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معنی مشابه ولی بیشتر تأکید بر موافقت دارد نه فقط تحمل کردن. تحمل یعنی حتی وقتی ناراحتکننده است هم میپذیری، پذیرش معمولا مثبتتر است.
Common. Similar meaning but focuses more on approving or agreeing rather than simply enduring. 'Tolerance' is broader and often implies enduring discomfort; 'acceptance' implies a positive attitude.
رسمی/رایج. تأکید بر توانایی تحمل شرایط سخت یا دشوار دارد، معمولا فیزیکی. تحمل بیشتر درباره پذیرش اجتماعی یا ذهنی است.
Formal/common. Emphasizes the capacity to withstand hardship or difficult conditions, often physical. 'Tolerance' can be more about social or mental acceptance.
اسم — تحمل (2)
مقدار یا میزانی که یک ماده میتواند شرایط زیانآور مثل گرما یا مواد شیمیایی را بدون آسیب دیدن تحمل کند.
The degree to which a substance can withstand harmful conditions without adverse effect, such as tolerance to heat or chemicals.
«این گیاه تحمل بالایی نسبت به خشکسالی دارد.»
“The plant has a high tolerance for drought.”
«او به مرور زمان نسبت به دارو تحمل پیدا کرد.»
“He built up a tolerance to the medicine over time.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/فنی. معمولا برای مقاومت فیزیکی یا زیستی در برابر عوامل مضر به کار میرود. تا حدودی با تحمل همپوشانی دارد ولی مقاومت معمولا نشاندهنده دفاع فعال است.
Common/technical. Often used for physical or biological resistance to harmful agents. Overlaps with 'tolerance' but resistance usually implies active defense.
رایج. تمرکز بر توانایی ادامه دادن تحت شرایط سخت فیزیکی دارد. تحمل ممکن است معنای کلیتری داشته باشد از جمله شیمیایی یا زیستی.
Common. Focuses on the ability to continue under difficult physical conditions. 'Tolerance' can be broader, including chemical or biological contexts.
متضادها
اسم — مدارا
پذیرش باورهای سیاسی یا مذهبی متفاوت بدون دخالت یا آزار و اذیت.
Acceptance of different political or religious beliefs without interference or persecution.
«سیاست مدارا در دینها به کاهش درگیریها کمک کرد.»
“A policy of religious tolerance helped reduce conflicts.”
«تحمل بین گروههای سیاسی مختلف ضروری است.»
“Tolerance between different political groups is essential.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به فلسفه سیاسی یا اجتماعی تاکید بر آزادی و پذیرش تنوع اشاره دارد. همیشه قابل تعویض نیست ولی در همین زمینه مرتبط است.
Formal. Refers to political or social philosophy emphasizing freedom and acceptance of diversity. Not always interchangeable but related in context.