perturbation
اسم — آشفتگی
حالتی از اضطراب یا ناآرامی؛ عامل ایجاد اختلال یا آشفتگی.
A state of anxiety or uneasiness; a cause of disturbance or disruption.
«این خبر آشفتگی زیادی در بین مردم ایجاد کرد.»
“The news caused great perturbation among the public.”
«او سعی کرد پریشانی خود را در طول جلسه پنهان کند.»
“He tried to hide his perturbation during the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب به بیقراری یا هیجان فیزیکی بیشتری نسبت به perturbation اشاره دارد. هنگام اشاره به ناآرامی ذهنی قابل جایگزینی است.
Common. Often implies a more physical restlessness or excitement than perturbation. Can be interchangeable when referring to mental unrest. 'He was in a state of agitation' works, 'He was in a state of perturbation' also works.
رایج. یک اصطلاح کلیتر برای هر چیزی که حالت آرامش یا نظم را مختل میکند. هنگام اشاره به یک عامل خارجی که باعث ناراحتی میشود، قابل جایگزینی است.
Common. More general term for anything that interrupts a state of calm or order. Interchangeable when referring to an external factor causing upset. 'A disturbance in the force' works, 'a perturbation in the force' also works.