playfulness
اسم — بازیگوشی
ویژگی پر بودن از شادی و بازیگوشی؛ خصوصیتی که نشاندهنده رفتار بازیآمیز و خوشگذرانی است.
The quality of being full of fun and lightheartedness; the characteristic of enjoying playful behavior.
«بازیگوشی کودک شادی را به فضا آورد.»
“The child’s playfulness brought joy to the room.”
«بازیگوشی او مهمانی را پرجنبوجوش و سرگرمکننده کرد.»
“Her playfulness made the party lively and fun.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. در موقعیتهایی که شادی مدنظر است قابل جایگزینی با playfulness است اما رسمیتر و جدیتر به نظر میرسد.
Formal / literary. Can replace playfulness in contexts emphasizing joy but may sound more serious and less casual. Used in writing or formal speech.
غیررسمی. برای لذت کلی قابل تعویض است ولی مشخصا روی حالت بازیگوشی تاکید ندارد.
Informal. Often used interchangeably for general enjoyment but less focused on the characteristic of lighthearted behavior specifically.