verb (فعل)commonpast (گذشته): ploppedpast participle (مفعولی): plopped-ing (حال): plopping3rd (سوم): plops
فعل — افتادن با صدای کوتاه
افتادن با صدای کوتاه
گذشته فعل plop: افتادن یا انداختن سنگین یا ناگهانی با صدای کوتاه.
Past tense of 'plop': to fall or drop heavily or abruptly with a short sound.
«کیف را با صدایی کوتاه روی زمین انداخت.»
“He plopped the bag on the floor.”
«سنگ با صدای کوتاه داخل آب افتاد.»
“The stone plopped into the water.”
تفاوت با واژههای مشابه
dropped— افتاد
رایج. اصطلاح کلی برای افتادن چیزی، plop صدای کوتاه و نرمتری را میرساند.
Common. General term for letting something fall, plopped implies a soft, short sound.